"Disraeli objął władzą z zamiarem „nacierania". Rząd Indii Brytyjskich otrzymał polecenie zażądać ponownie od Afganistanu przyjęcia brytyjskich rezydentów w Heracie i Kandaharze. Northbrook oponował przeciw nowemu kursowi, zwlekał z wykonaniem poleceń w sprawie szybkiego rozpoczęcia wojny z Afganistanem. W listopadzie 1875 r. minister do spraw Indii w rządzie Disraelego lord Salisbury polecił Northbrookowi, aby zmusił emira do przyjęcia w Kabulu misji angielskiej, nie informując go, że ma to być misja stała. Misja miała zagrozić emirowi, że jeśli nie wpuści oficerów angielskich do Hera lu i nie będzie współpracował z Wielką Brytanią, to swoją niezawisłość narazi na niebezpieczeństwo. Gdy Northbrook ponownie próbował oponować, Disraeli udzielił mu dymisji16. W kwietniu 1876 r. wicekrólem został lord Edward Robert Bulwer l.ylton, poplecznik Disraelego. Przed wyjazdem otrzymał on instrukcje od rządu, by powiadomił emira, że Anglia gotowa jest ,,bronić" Afganistanu i „pomagać" emirowi, uznaje jego następcę, lecz dlatego powinna wiedzieć, co się dzieje na afgańskich granicach. Anglia chciała w najważniejszych punktach ulokować swoich oficerów w celu inspekcji wszystkich pogranicznych rejonów. "
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972